Home

Praten kun je als Brugman, en problemen van een ander weet je altijd op te lossen. Maar daar leeg je je eigen rugzak niet mee.

Jij bent er altijd voor anderen. Ze hoeven maar te kicken en je helpt ze, hoe groot de problemen ook zijn. Je hebt een enorm gevoel van zelfleiderschap; nee hoor, jij hebt echt geen hulp nodig.

Toch merk je de laatste tijd dat de last je te groot wordt. Talloze zelfhulpboeken heb je stukgelezen en je oefent je suf met mindfulness oefeningen. Het helpt allemaal niks:  dat wat er met je is gebeurd, blijft zich emotioneel en fysiek aan je opdringen, afstand nemen lukt niet. Grote kans dat je in een dienstverlenend beroep werkzaam bent: jij weet immers hoe het is, en ja hoor… in jouw rugzak kan het er nog wel bij. Mensen om je heen vragen zich vaak af: hoe hou jij het vol? Maar opgeven is gewoon geen optie voor jou.

Je rugzak is al vol, en raakt steeds voller en voller, maar jij stapt dapper door.

Je haalt diep adem, zet je schouders eronder en gaat weer door. Het leven is nou eenmaal niet alleen maar rozengeur en maneschijn en je kan tenslotte wel een stootje hebben. Niet klagen maar dragen.

Maar de laatste tijd kost het je veel moeite om ‘s morgens je rugzak weer op je rug te hangen.

Steeds vaker ben je moe, ineens pissig of verdrietig. Je voelt je opgejaagd, gespannen.  Je loopt niet meer, maar sleept jezelf voort.  

De flair waarmee je altijd een crisissituatie voor anderen wist te bezweren; hij is weg. Het volhouden heeft echt nu lang genoeg geduurd.


Herken je dit?

  • Je hebt een of meerdere emotionele of lichamelijke gebeurtenissen meegemaakt in je leven die grote impact op je hebben gehad. Je hebt bijvoorbeeld afscheid moeten nemen van een dierbaar iemand (plotseling of door een slopend ziekteproces), bent ontslagen, hebt een vecht scheiding of een heftig ongeluk doorgemaakt, jij of je naaste heeft de diagnose ongeneeslijk ziek gekregen, of er is iets anders ingrijpends gebeurd; met jou, of je hebt het zien gebeuren. 
  • Hoe graag je ook zou willen, je kunt dat wat gebeurd is niet zo makkelijk vergeten. De film blijft zich maar blijft afspelen in je hoofd. Die film zorgt inmiddels voor nachtmerries en angsten. 
  • Wat er is gebeurd heeft een grote impact op je dagelijks leven. Werkelijk alles heb je geprobeerd om er vanaf te komen.  Ontspanning, yoga, mindfullness, een boekenkast vol met boeken over loslaten; je bent er zelfs al een weekje tussenuit geweest om echt te kunnen loslaten. Zelfs bij de psycholoog ben je langs geweest. Het helpt soms even. Maar vaker komt het in alle hevigheid weer terug op een moment dat je het niet verwacht. 
  • Iedere dag je rugzak oppakken en ‘s morgens weer op je rug hangen gaat je steeds meer moeite kosten. De rugzak voert te vaak de boventoon. Je hebt te weinig lol, er is echt te weinig humor. Je wilt zo graag weer lucht en licht in je leven. Maar je weet echt niet meer hoe.
  • Je voelt je moe, rusteloos, hebt slaapproblemen en een kort lontje. Het lijkt wel alsof je jezelf niet meer herkent.
  • Je hebt lichamelijke klachten, ze kunnen niets vinden maar je hebt wel pijn. En natuurlijk bijt je door en ga je gewoon door. Je neemt nog maar een aspirientje en gaat een keer wat eerder naar bed. Je rekent er in je hoofd op dat het vanzelf wel over gaat maar eigenlijk wordt het alleen maar erger. 
  • Soms buitelen er nare gedachten en gevoelens over jezelf door je hoofd, maar wat je ook doet, je kan ze niet stoppen.
  • Je hebt er wel over gepraat met vriendinnen of zelfs al met een professional en dat lucht wel op maar je komt er niet echt verder mee. 
  • Zorgen voor anderen is een automatisme geworden. Maar wie zorgt er eigenlijk voor jou? 
  • Jezelf in de maling nemen gaat niet meer. Je begrijpt heel goed dat de sleutel ligt in het echt achter je laten van wat er ooit is gebeurd. Alleen heb je geen flauw idee hoe je dat moet doen. 

Wat denk je dat er gebeurt als je dit negeert?Als je vindt dat je jezelf gewoon weer ‘bij kop en kont’ moet pakken, je schouders er weer onder moet zetten en die overvolle rugzak gewoon weer op je rug moet meeslepen?  Als je toch nog effe doorgaat met volhouden? Met dragen en niet klagen….Als je echt en echt geen stap meer kan verzetten en je lichaam voor jou besluit om er mee te stoppen? Als je niet meer naar je werk kan? Als je man die leuke vrouw die je ooit was, niet meer in jou ziet? En als jij uitvalt, wie zorgt er dan voor je kinderen? 

Hoe zou het voor je zijn 

Als je rugzak lichter zou zijn en je geen last meer hebt van je innerlijke draken? Dat je ze moeiteloos kan verslaan?

Als je weer de regie hebt over je emoties en je mentale staat van zijn?  Zodat je je kalm, rustig en in balans zou voelen? 

En dat jij bepaalt wat je wel en wat je niet in je rugzak stopt, en wanneer je hem op je rug neemt?  Zodat je je rugzak, en jezelf weer makkelijk kan dragen.

Als je er ook weer echt voor anderen kan zijn?

Hoe zou het zijn als je weer vertrouwen in het leven hebt en er licht , lucht en blijdschap in je leven komt? 

Ik gun jou een legere rugzak. Daarom heb ik een aantal waardevolle oefeningen voor je gemaakt om je te helpen overtollige ballast uit je rugzak te lozen.

Download dan hieronder de gratis luisteroefeningen die ik voor je heb gemaakt zodat je vandaag nog een stap kan maken naar een lichter leven.

In deze luisteroefeningen vertel ik je hoe je jezelf binnen 3 minuten weer kalm en rustig krijgt als je je overweldigt voelt door allerlei emoties of herinneringen aan nare gebeurtenissen.